Elke mountainbiker bezig aan het beklimmen van een willekeurige berg kent het. Het ongekende verlangen naar de top, naar misschien wel een prachtig  uitzicht en een mooie downhill als beloning. Naar rust in de benen, adempauze, verkoeling op een hete dag. Naar een paar happen…

Als een anonieme toeschouwer stond hij in de struiken. Duidelijk op de uitkijk. Armen leunend op een hek. Ogenschijnlijk rustig en helemaal alleen. Samen met m’n maat Tibor liep ik zondagmiddag achter Jan Weevers langs, op de weg terug uit het bos, richting de finish…

Soms word je op een ochtend wakker met een idee, dat vervolgens de daaropvolgende dagen niet meer uit je hoofd verdwijnt. Dat had ik iets meer dan een maand geleden, op een maandagochtend na een hectisch avondje op de sportredactie van Dagblad De Gelderlander.