Het asfaltgedeelte rondom het sluizencomplex bij IJmuiden zit er op, krap tachtig kilometer hebben we afgelegd, nog ongeveer vijftig kilometer te gaan. Met een rotvaart schieten we met onze groep van ongeveer twintig renners  door het mulle zand het strand weer op.  Iedereen houdt links aan, ik kies voor een iets schuinere lijn aan de rechterkant en pak zo een metertje of twintig voorsprong.

Net op dat moment demarreert de renner die de afgelopen kilometers op kop heeft gesleurd uit de groep weg. Ik hoef maar een paar extra trappen te doen om z’n wiel in te duiken. Ik kijk achterom en zie dat het gat al bijna 100 meter is. Met een gangetje van ruim boven de veertig – heerlijk die wind in de rug – vergroten we onze voorsprong langzaam maar zeker. In de verte zie ik het groepje voor ons rijden. De groep achter ons verdwijnt uit het zicht.

Met deze hierboven beschreven move dacht ik even dat ik van mijn eerste Hoek van Holland – Den Helder (132 kilometer) een nog leukere ervaring ging maken dan dat het al was.  Dat viel tegen.

hoekvanhollandblog
Bij Scheveningen was ik wel nog redelijk slim bezig. Achter in de groep (nummer 439), uit de wind. Foto: Simone Ullrich

Om een lang verhaal – dat verschijnt in de Bikefreak van december – kort te maken: door net iets te vaak over te nemen en net iets te lang in het wiel te hangen blies ik mezelf op. En dan, en daar kwam ik snel achter , dan is het strand meedogenloos. Ook als je wind mee hebt.

Een uur lang werd ik links en rechts gepasseerd door heel veel concurrenten. Zelfs het wiel houden zat er niet meer in. Pas de laatste vijf kilometer ging het weer iets beter. De oogst van die wederopstanding: twee plekken winst, en een tijd van net iets binnen de 4 uur (3.55).

Of ik door het te vroeg afschieten van m’n cartouche een klotegevoel aan m’n eerste strandrace sinds tien jaar overhield? Nee.  Ondanks dat het parcours vlak is en je amper hoeft te sturen, is beachbiking erg kicken. Het geluid, de geur, het oneindige uitzicht van de zee. Het strand, de snelheden, de tactiek, het maakt van strandracen een geweldige gewaarwording.

Of ik Hoek van Holland-Den Helder nog een keer ga rijden?

Waarschijnlijk wel. Maar alleen bij wind mee!

Nog een kleine mededeling van huishoudelijke aard: wegens fijne privé-omstandigheden zal Bikesight de komende dagen wat minder up-to-date zijn dan dat de vaste lezer gewend is.