9th-Wave-logo-OG-Compleet-logo-A_nl

“Voor het eerst sinds een paar dagen hang ik even aan de tie-wrap bij teamgenoot Bart aan zijn zadel. In de zwaarste beklimming van de laatste etappe trekt hij me op die manier nog even over het laatste steile poefje heen. Ik ben alles aan het geven en niet voor niks: we zijn zojuist weggereden bij team vier en liggen dus derde. Waar komt dit opeens vandaan? Ga ik nu in mijn eerste wedstrijd als elite-renner het podium van een etappe halen?”

logo

Eind maart was de officiële aftrap van Project Elite powered by 9thwave. De Portugal Tour MTB was op alle fronten een schot in de roos. Niet alleen slaagde mijn plan en nam ik in mijn eerste wedstrijd als elite-renner liefst dertig UCI-punten mee naar huis, het was ook een van de mooiste races die ik ooit heb gereden: strak georganiseerd, een heerlijke sfeer, een supermooi en zeer technisch parcours. Goed voor zes dagen afzien, maar vooral heel veel fietsplezier en een meer dan voldaan gevoel na afloop.  

Na onze goede ervaringen tijdens de Transalp van vorig jaar spraken fietsmaat Bart en ik af: dit willen we nog wel een paar keer vaker doen. In de volgende Transalp (die staat uiteraard gepland), maar als het kan ook tijdens nog een andere race. Die andere race werd de Portugal Tour MTB. De keuze voor deze voor ons onbekende wedstrijd hing sterk samen met het de status van deze meerdaagse: een UCI.S2 race. Oftewel: voor de eerste twintig elite-duo’s zijn er UCI-punten te verdienen. Ik wilde gezien Project Elite mezelf graag zo snel mogelijk meten in een internationaal veld. Daarnaast leek het me niet onhaalbaar om daadwerkelijk meteen punten te scoren. Ten eerste omdat ik de hulp zou hebben van de sterkere Bart, ten tweede omdat ik het vermoeden had dat het startveld niet zo groot zou zijn.

Proloog (Viseu)

prologo2016

Dat laatste bleek inderdaad het geval. Althans, er stonden wel een aantal kleppers aan de start, maar in totaal waren er maar twintig elite-teams. Dus als we op maandag 21 maart aan de start staan van de proloog weten we dat finishen voldoende is voor punten. Maar als we na een degelijk gereden proloog door de smalle straatjes met gladde klinkertjes van Viseu op een verrassende zevende plek in het klassement staan, beginnen we voorzichtig te denken aan meer. Zou top tien mogelijk zijn?

IMG-20160321-WA0014
Ook iedereen in Viseu weet inmiddels dat ik mijn benen heb geschoren.

Etappe 1 (Viseu – Castro Daire)

etapa1_2016

Een dag later gaat het ook voortvarend. Na een wat moeizame start – we worden al snel een singletrack opgestuurd en raken daardoor wat achterop – voel ik me sterker dan ooit. Op de eerste lange beklimmingen werken we onszelf naar voren. Bart rijdt als altijd trouw voor me en ik blijf hem pushen: go, go, go! Ik geniet met volle teugen op de lastige, maar mooie paden en zie veel gasten achter ons lossen. Door mijn goede benen en het lekkere gevoel negeer ik de veel te hoge wattages die ik aan het trappen ben en vergeet ik mijn negatieve ervaringen van eerdere meerdaagsen: te hard van start gaan en daar de rekening voor gepresenteerd krijgen. Want die rekening krijg ik gepresenteerd. In het veel zwaardere tweede deel van de etappe sta ik van het ene op het andere moment compleet geparkeerd. Het parcours is verrassend mooi, maar het kan me niet snel genoeg voorbij zijn. Ik krijg een paar keer gruwelijke kramp. Meerdere teams halen ons weer in ondanks dat Bart me met behulp van de tie-wrap letterlijk een paar bergen over sleept. Toch komen we nog op een dertiende plek over de meet.

Wattages
Gemiddeld Normalized Hartslag
261 306 166

Etappe 2 (Castro Daire – Sao Pedro do Sul)

etapa2_2016

De ineenstorting is een flinke optater voor mijn zelfvertrouwen. Ik ben te overmoedig geweest en realiseer me dat ik een pas op de plaats moet maken. Een elite-licentie nemen is leuk, maar dat betekent niet dat je automatisch met de snelle mannen meekan.  Zeker niet op het parcours van de Portugal Tour MTB, waar door de aaneenschakeling van technische paden en lastige beklimmingen geen meter gratis is. De knop gaat om, ik besluit in de tweede rit te gaan voor een rustige start. Zeker Bart moet daardoor in het begin van de etappe lijdzaam toezien hoe ik veel concurrenten bij ons weg laat rijden. Het kost mij ook moeite om geduld te hebben tot de voet van laatste lange beklimming van 800 hoogtemeters, die ik heb aangestipt als ‘gaskraan open’-moment. Daar beginnen we aan een aardige opmars, die na het inhalen van vijf teams van voornamelijk andere categorieën net onder de top stokt. Ik val weer stil, maar gelukkig is het niet ver meer naar de finish, al doet een pad over een bergkam (de uitzichten zijn weer prachtig) wel nog heel veel pijn. We komen als vijftiende binnen.

portugaletappe2
Eten na een etappe gaat op een of andere manier nooit makkelijk, hoewel de foto hier misschien anders doet vermoeden.
Wattages
Gemiddeld Normalized Hartslag
246 291 152

Etappe 3 (Sao Pedro do Sul – Vouzela)

etapa3_2016

Hoewel de uitslag van een dag eerder ruimte biedt voor verbetering en ik me wel weer wat beter voel, kies ik in de derde rit opnieuw voor een rustig begin. Vooral omdat de koninginnenrit is.  We rijden na de eerste snelle kilometers ver naar achteren, maar beginnen als we onze cadans op de eerste van meerdere lange beklimmingen gevonden hebben al meteen aan een opmars. Al dat werk is voor niets geweest als we in de afdaling een flink stuk verkeerd rijden en meer dan vijf minuten verspelen. Als we onszelf bij elkaar geraapt hebben en moed in hebben gesproken eindigen we sterk. Ik merk dan dat het met de conditie toch wel goed zit. Ik heb de hele rit geen hulp meer van Bart nodig en we kunnen tot aan de streep blijven pushen. Een team valt uit en we finishen mede daardoor als veertiende, maar als ik ’s avonds op Strava wat tijden vergelijk zie ik dat we in de laatste anderhalf uur amper wat verloren hebben op de top vijf in de daguitslag. Inmiddels staan we zeer stevig op de veertiende plek in het klassement.

portugaletappe3
De ‘queen-stage’ had een paar passages van ongekende schoonheid, zoals hier in een verlaten bergdorp.
IMG-20160325-WA0024
Alhoewel hij niet op de foto staat, staar ik hier naar het achterwiel van Bart, dat zich een aantal decimeters van mijn voorwiel bevindt. Ik had beter gewoon om me heen kunnen kijken…
Wattages
Gemiddeld Normalized Hartslag
242 288 152

Etappe 4 (Vouzela – Sao Pedro do Sul)

etapa4_2016

Gesterkt door het einde van de vorige rit durf ik in de vierde rit weer harder te starten. Dat gaat goed, we nestelen ons in de een omvangrijke tweede groep. De etappe is qua techniciteit echter nog een stapje verder dan we deze week gewend zijn geraakt en we weten inmiddels dat we daar tijd verliezen op onze concurrenten. Bovenaan de eerste lange klim (die op sommige punten maar net te fietsen is) moeten we op een lastige passage van een kilometer of zeven (keyword: keien!) veel van onze concurrenten laten gaan. Mijn moraal is even helemaal weg, Bart baalt ook. Maar op de eerste de beste klim zien we een paar man voor ons rijden en dat is voldoende om ons over dit dode punt heen te helpen. Met Bart op kop rijden we eenzelfde finale als een dag eerder. Op het veel snellere tweede deel halen we een paar teams in alsof ze stil staan en we zien tegen het einde zelfs concurrenten rijden waar we nog nooit voor zijn gefinisht. In ons enthousiasme missen we (nota bene in een beklimming) echter weer een lintje. Wederom vijf minuten tijdverlies, toch finishen we nog als elfde. Dat komt ook doordat twee teams uitvallen. Het zware parcours van de Portugal Tour MTB eist zijn tol en we klimmen naar de twaalfde plek in het klassement. Dat wordt een paar uur later zelfs de elfde plek, als toppers Milton Ramos en Martin Blaszko worden gediskwalificeerd, omdat ze onderweg van fietsen zijn geruild.

portugaletappe4
In het sponsor-pakje van Bart op een lastige downhill. Ik gok dat we onderaan weer een paar meters moesten dichtrijden..
Wattages
Gemiddeld Normalized Hartslag
241 295 144

Etappe 5 (Soa Pedro do Sul – Vouzela)

etapa5_2016

Vooraf heb ik gekscherend plek elf genoemd als doel: dan verdienen we namelijk voldoende UCI-punten (20) om te mogen starten in een wereldbeker. Die plek vasthouden is dan ook het grote doel van de laatste rit. We moeten zes minuten voorsprong behouden op een stel Portugezen. Bart en ik voelen ons echter allebei goed; op een of andere manier herstellen we allebei prima tijdens een meerdaagse. Het is ook nog eens slecht weer en dat geeft ons alleen maar meer moraal. Terwijl de Zuid-Europeanen dik ingepakt, chagrijnig voor zich uitstarend en rillend in het startvak staan, staan wij te stuiteren om te mogen beginnen. Het blijkt een dag te worden waarop (bijna) alles perfect in elkaar valt. Op de eerste beklimming geef ik veel om in de eerste groep boven te komen. Na een korte technische afdalingen verliezen we even de aansluiting, maar dan begint Bart aan zijn sterke punt: gas geven bergop. Op een lange vals platte beklimming rijdt hij met mij – en een paar andere teams – in zijn wiel naar de kopgroep.

Daar valt het stil. Ik constateer dat onze concurrenten van de twaalfde plaats niet in het groepje zitten en neem razendsnel een gewaagde beslissing: ‘Bart, ga maar op kop rijden’. Het blijkt een sterke zet: door in het tweede wiel te zitten hou ik overzicht op de gladde en modderige paden en verspil ik zo weinig mogelijk energie. Ik ben puur gefocust op Bart zijn wiel. Ik geef veel, maar niet te veel. Dat het hard gaat, zie ik als ik een keer achterom kijk. Er zitten nog maar vier teams in ons wiel. Niet veel later komen we bij de eerste verzorging, waar de ouders van Bart – zij vergezelden ons een groot deel van de reis – met verbaasde ogen zien hoe we als eerste doorkomen. Zelf hebben we ook niet helemaal door wat er allemaal aan de hand is.

IMG-20160326-WA0008
Hier kijk ik niet alleen boos omdat ik aan het afzien was, maar ook omdat Bart een twintigtal meter bij me wegreed. Dat was hem echter vergeven: hij ging wat noodzakelijke versnaperingen aanpakken bij de verzorging, waar we als eerste doorkwamen. Dat we het niet gelogen hebben: op de achtergrond zie je de gele leiderstruien.

Het wordt echter nog beter. Op een kort klimmetje na de verzorging spelen we nog een team kwijt en in de vlakke paden daarna krijg ik zelfs de tijd om wat te herstellen. Even denk ik zelfs dat we de etappe kunnen gaan winnen, maar dat zet ik snel uit mijn hoofd. Op de langste en steilste beklimming van de dag, halverwege de etappe, moet het gebeuren. De boel ontploft: twee teams rijden langzaam bij ons weg, maar een ander team kunnen we een meter of tweehonderd losrijden. Bovenin val ik met compleet volgelopen benen en mijn hartslag hoog in mijn keel helemaal stil, maar helpt Bart me over de top. We spreken het niet hardop uit, maar weten dat we dan maar voor één ding vechten: het podium van de etappe.

Helaas lukt ons dat niet. Het ‘oranje’-team dat we hebben gelost komt ons in de veeleisende afdaling (goh!) al snel weer voorbij en rijdt uiteindelijk zelfs naar de etappezege. Het Spaanse team dat vijfde in de koers ligt, nota bene de winnaars van de koninginnenrit, nadert ons van achteren en komt ons ook voorbij. Een van de twee is echter wat zwakker en ik pers er alles uit om erbij te blijven. Het is hard werken op steile, soms technische beklimmingen en afdalingen, maar het lukt. Als we ons aan het voorbereiden zijn op de laatste paar honderd meter en de sprint om plek vier, geeft de sterkere van de twee aan dat ze puur aan het rijden zijn om te finishen en hun derde plek in het eindklassement veilig te stellen. Mooi: het is geen podium, maar die vierde plek is binnen!

Dat wordt nog mooier als het eindklassement opgemaakt wordt: één team zakt er helemaal doorheen en een ander team valt uit. Daardoor worden uiteindelijk negende. Een onverwachts mooi begin van Project Elite powered by 9thWave, want een doel kan ik al afstrepen: UCI-punten halen. Ik mag er liefst dertig bijschrijven en sta daardoor nu 821e op de wereldranglijst.

Wattages
Gemiddeld Normalized Hartslag
268 307 155
IMG-20160326-WA0007
Een welverdiende ‘boks’ een paar meter voor de finishlijn van de Portugal Tour MTB in Vouzela.

Portugal Tour MTB: een fantastische meerdaagse
Zo. Nu even genoeg over het koersverloop. Want de Portugal Tour MTB is veel meer dan een wedstrijd waar UCI-punten te verdienen zijn. Het is een fantastische meerdaagse, waarbij eigenlijk alles klopt. Voor het luttele bedrag van 350 euro krijg je niet alleen zes fantastische koersdagen in een wonderschone omgeving, maar ook bijbehorende hotelovernachtingen met ontbijt en avondeten. De organisatie werkt hard om alles goed te verzorgen en dat lukt ze, op een paar kleine details na, heel erg goed. De Portugal Tour wordt verreden in de provincie Viseu, die bekend staat om zijn thermen en daardoor veel grote hotels heeft. We finishen en starten onder meer in Viseu, Castro Daire, Sao Pedro do Sul en Vouzela en de laatste drie dagen verblijven we in hetzelfde hotel (en wat voor één!). Een prima concept, waarin we alle delen van de regio aandoen.

Tja, en die routes, die zijn adembenemend mooi. Asfalt zie je amper, simpele gravelpaden kennen ze in Portugal eigenlijk ook niet. De beklimmingen kenmerken zich door sterk wisselende percentages, over wisselende ondergrond. Lastig om je ritme te vinden, vaak ook door de losse keien waar je overheen rijdt. Je rijdt niet superveel door het bos, maar wel in veel afgelegen gebieden. Slechts af en toe doe je een klein dorpje aan, waar de tijd vaak stil lijkt te hebben gestaan. Je rijdt dan over smalle paadjes, langs oude huisjes waar bewoners je verbaasd aankijken. In etappe drie zat zelfs een compleet verlaten, middeleeuws bergdorpje. Supermooi, ook door het zeer technische rotsenpad er naartoe.

Want technisch is het. In elke etappe zitten flink wat kilometers afdalingen waar je met samengeknepen billen naar beneden gaat. Vaak over oude Romeinse paden, maar ook prachtige bospaden met switchbacks, singletracks langs kabbelende riviertjes en superlange, grove gravelafdalingen. Kortom: je moet tijdens de Portugal Tour MTB consequent geconcentreerd zijn. Een foutje is zo gemaakt, met een lekke band, of nog erger, een valpartij tot gevolg. Maar om een lang verhaal over bruut mooie beklimmingen, weidse vergezichten en geniale afdalingen kort te maken: de Portugal Tour is een regelrechte aanrader. Dat moet je toch echt zelf ervaren…!

Project Elite powered by 9thWave gaat verder…
De eerste race van Project Elite is een mooie start, maar ik besef ook dat ik er nog lang niet ben. Deze UCI-punten heb ik vooral kunnen pakken vanwege een gebrek aan deelnemers en een zeer sterke teamgenoot. Toch merk ik dat ik conditioneel op de goede weg ben en me op sommige momenten aardig kan meten met de hardrijders voorin. Technisch moet ik mezelf echt gaan verbeteren. Daar ga ik de komende tijd hard aan werken. Het zal nodig zijn, want ik denk er serieus aan om in mei te gaan starten in de World Cup in Albstadt.  Ik heb nu al knikkende knieën..

Sponser

Voeding gemiddeld per etappe:
Sponser Energy Plus 60ml 1
Sponser Energy Plus 40ml 3
Sponser Energy Long 40ml 1
Sponser BCAA 60 ml 1
Sponser Activator 1
Sponser Cereal Energy Reep 1
Bidon (750ml) Sponser Competition 3 á 4