De 11stedenmarathon is net zo ‘epic’ als zijn voorbeeld

DOKKUM – Een heftige route van meerdere dagen, rijden in duo’s, slapen in een door de organisatie opgezet tentenkamp. De 11steden MTB Marathon,  het is de Cape Epic van ons eigen kleine kikkerlandje. Afgelopen weekend werd hij voor de tweede keer verreden. Ging er bij de eerste editie nog veel mis, de tweede editie stond volgens organisator Fokko Hoeksma als een huis. “Ik heb eigenlijk geen klacht gehoord”, is de 46-jarige Fries trots.

Via zoveel mogelijk onverharde paden in wedstrijdvorm de elf Friese steden aandoen. Dat is in de basis het in Nederland unieke concept van de 11steden MTB Marathon. Het resulteert in een driedaagse route die voert door weilanden, bossen, schitterende natuurgebieden waar normaal nooit gefietst mag worden, steden, dorpen en zelfs door Friese achtertuinen. Van de route van in totaal meer dan 400 kilometer worden vijf delen – bijelkaar bijna 200 kilometer-  getimed. De tijdsblokken worden uitgepijld, de verbindingsroute rijden de koppels met behulp van een door de organisatie beschikbaar gesteld GPS-apparaat. Daarnaast zijn de deelnemers ook nog verplicht om – net als de schaatsers –  te stempelen. Dat levert ze aan de finish overigens ook het bekende kruisje op.

“Vorig jaar werd de tijd van de complete route opgenomen”, vertelt Hoeksma, die zelf deelnam aan de Cape Epic en de Zuid-Afrikaanse race als voorbeeld gebruikte voor zijn eigen evenement.  “Dat systeem bleek niet te werken. Het kwam voor dat deelnemers met moeite een voorsprong van dertig seconden bijelkaar hadden gefietst en die vervolgens weer kwijt raakten door verkeerd te fietsen, of bijvoorbeeld een onverwachtse afsluiting van het parcours. Dat wilden we dit jaar echt niet meer, vandaar de tijdsblokken. Dat werkte perfect, ook omdat we de route bij het uitzetten nog goed konden controleren.”

Hoeksma, die als eigenaar van Copini Buitensport de wedstrijd organiseert, wil dat de 11stedenmarathon de deelnemers een unieke beleving oplevert. “Het parcours moet mooi en afwisselend zijn, maar het moet ook pittig zijn om het te volbrengen. We willen graag dat deelnemers er voor moeten trainen, kapot zijn als ze op zondagmiddag de streep passeren.”

In die missie slaagde Hoeksema en zijn team van 60 vrijwilligers dit jaar met glans. Een klein beetje met dank aan de weersomstandigheden; regen op zondagochtend zorgde ervoor dat de wedstrijd een ware slijtageslag werd. Hoeksma: “Heel veel deelnemers waren zondag na het eerste tijdsblok verkleumd. Zelfs zo erg, dat we het onverantwoord vonden om het laatste blok als wedstrijd te laten verrijden. Het werd écht ‘epic’, we hadden reddingsdekens nodig om sommige deelnemers weer op temperatuur te krijgen. We hebben het peloton naar de finish laten toeren. Daar was de zon inmiddels doorgebroken. Echt heel erg mooi voor de deelnemers om zo over de streep te rijden.”

Van de 95 gestarte teams bereikten er maar 68 de finish. De wedstrijd werd uiteindelijk gewonnen door Maurits Buist en Henk Bos van On tour, voor het Belgische team The Brodders (Andy en Dave Roskam).

Bij de mix-teams won Jan Weevers, samen met Monique Zeldenrust. Van Weevers – Nederlands kampioen bij de veertigplussers – ontving Hoeksma complimenten. “Jan heeft vorig jaar meegedaan en was toen terecht heel kritisch. Nu kwam hij naar me toe en zei dat we echt iets moois en unieks neer hebben gezet. De winnaars werden gehuldigd op een podium tijdens een festival in Dokkum, voor een publiek van 1000 man.  Jan zei dat hij nog nooit zoiets had meegemaakt. Het is toch mooi dat iemand met zo’n staat van dienst dat zegt.”

Het goed verlopen van de tweede editie van de 11steden-marathon is voor Hoeksma en zijn team meer dan voldoende motivatie om met het evenement door te gaan. “Zonder twijfel”, vertelt Hoeksma. “Het parcours liep ook een stuk door mijn tuin. Ik had bij de wedstrijdbriefing gezegd dat ik de laatste tijd weinig thuis was geweest én dat mijn vrouw jarig was.  Nou, dat heeft ze gemerkt. Ze heeft weet ik veel hoe veel handen geschud, er is voor haar gezongen. Dat tekent de sfeer onder de deelnemers. Iedereen had er plezier in. En wij ook.”